Kavuşma

 Bir güz ayıydı.

Bilinmezdi, tahmin edilemezdi.

Kavaklar yapraklarını dökerken,

Doğa kışa hazırlanırken

Kim derdi kalbim düşecek

Bir Aralık gecesinde

Senin içine...

Soğuktu içim de tenim de.

Her gece uyku diye yattığım sen olduğunda

Anladım...

Kaybolmuştum sende.

İçim ısınmaya, tenim yanmaya başladı.

Adı aşk oldu, özlem oldu, yangın oldu

Gözyaşı oldu, acı oldu

Kavuşmak oldu.