Buluşma

 



Aynı göğün altındaydık

Aynı şehirdeydik

Aynı havayı soluyorduk

Kaosu, egzozu, boğazı, begonvilleri

Ruhumuzu içine çekiyordu kaos

Bizi de karıştırıyordu İstanbul

Nasıl kızabilirdik ona

İlk kez birbirimizi onun varlığında gördük

Sarıldık

Güldük ve ağladık da.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Süzülen Bulut

B en bir bulut olup Gökyüzünde dolaşmak Bazen güneşin arkasına saklanmak Bazen  de insanların üzerine yağmur yağdırmak istiyorum  Ben güneş olmak istiyorum  Hayata ışık saçmak  Enerjinin merkezi olmak Doğayı canlandırmak  Denizin üzerinde batan güzel bir manzara olmak istiyorum  Ben bir yıldız olmak istiyorum  Başını kaldırıp geceleri göğe baktığında  Göreceğin tek yıldız  Parıldayan, kendini ve etrafını aydınlatan  Ben ay olmak istiyorum  Bazen ilk dördün, bazen son dördün  Bazen ise dolunay Ben doğanın kendisi olmak istiyorum  Aşkı içine katıp, aşkın içine doğayı katıp Kaybolmak istiyorum
Devamı

Ucu Bucağı Yok

  Uzun, upuzun bir yol  Çam ağaçlarının gölgesinde kalmış  Reçine kokularına bulanmış  Uçsuz bucaksız bir yol Yürüyorum...yürüyorum  Henüz ortalarına bile ulaşmış değilim  Ama yorgun hissediyorum Sonra bir mola veriyorum Yolun kenarında bir kütüğe oturuyorum  Önce bir yel esiyor, sonra birkaç kuşun cıvıldadığını duyuyorum  Başımı göğe doğru kaldırıp  Yüzüme damlayan yağmur tanelerini hissediyorum Ellerimde hatıraların fotoğrafları Cebimde sevdiğin şekerlemeler Sırtımda evimi sığdırdığım çantam ve ben... Sana geliyorum  Öyle yalın, öyle savunmasız ve öyle severekten  Yol önümde kilometrelerce  Sırtımda uğuldayan bir rüzgar  Saçlarım ıslak, gözlerim nemli  Biliyorum yolun sonuna çok az var Sana geliyorum
Devamı